Czytelnia / Gitara klasyczna

Najważniejszymi częściami, mającymi wpływ na wartość instrumentu są: rezonująca płyta górna oraz przyklejony do niej gryf. Na płyty wierzchnie używa się drewna świerkowego lub cedrowego, posiadającego najwyższe wśród innych gatunków drewna walory rezonansowe. Aby nadawać się do tego celu musi odznaczać się: drobnymi słojami, prostym przebiegiem włókien, brakiem sęków, całkowitą suchością.

Do płyty wierzchniej przymocowany jest strunnik z podstawkiem; napięte przez niego struny oddziałują na płytę z siłą ok. 60 kg. Przed załamaniem płytę chroni odpowiednie belkowanie.

Do budowy pudła najlepiej nadaje się dobrze wyschnięte drewno klonu. Długość pudła w gitarze hiszpańskiej wynosi ok. 40 cm, szerokość w górnej części - 29 cm, w dolnej - 37 cm. Od wysokości boków łączących płytę górną z dolną zależy charakter brzmienia insterumentu. Gitara o wysokich bokach posiada brzmienie głębokie, ciemne, o niskich natomiast - wysokie, jasne. Wysokość boków wynosi od 8 do 10 cm.

Szyjka pokryta jest hebanową lub palisandrową podstrunnicą, jej grubość (wraz z podstrunnicą) wynosi ok. 2,5 cm. Szerokość gryfu w pobliżu siodełka waha się między 50 a 52 mm, na XII progu ma ok. 60-64 mm. Wysokość strun nad I progiem powinna wynosić ok. 2 mm, nad XII - 4 do 5 mm, a odległość między poszczególnymi strunami - przy siodełku 5 mm, przy podstawku 12 mm.

do góry   powrót   pokaż wszystkie artykuły