• 2 płyty DVD

    Teraz tylko
    40,00 zł

    Ponad 2 godziny szkoły gitarowej, improwizacja, skale i techniki
Wykonawcy:   A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż 1-9

Czytelnia / Biografie gitarzystów

Tom Morello

Data dodania: 12-06-06
Język:  
Autor: Pożarnik
Dział: Biografie gitarzystów




To był piękny, majowy, słoneczny dzień. W Harlemie, dzielnicy Nowego Jorku czas płynął jak zwykle powoli i właściwie nie było żadnej widocznej różnicy pomiędzy tym, a jakimkolwiek innym dniem w ów roku pańskim 1964. Jednak mimo pozorów, data 30 maja 1964 roku nie jest zwykłą datą. Wtedy to w rodzinie państwa Morello, narodził się pierwszy i jedyny syn – Tom. Ani matka, Mary Morello, ani ojciec Ngethe Njoroge, nie zdawali sobie jeszcze wtedy sprawy, że za parenaście lat ich syn stanie się jednym z najsłynniejszych, zarówno w Ameryce jak i na świecie, politycznych muzyków rockowych. Nie będę ukrywał, że jest on moim idolem i nie ma takiego gitarzysty na świece, którego mógłbym uznać za lepszego od niego.
Ojciec Toma był partyzantem armii Mau Mau, która uwolniła Kenie od kolonialnych rządów Brytyjczyków, a później także pierwszym ambasadorem Kenii w USA. Jego matka Mary była nauczycielką w Libertyville High School, a także założycielką fundacji przeciw cenzurze – „Parents For Rock And Rap”. Myślę, że mówiąc o rodzinie Toma, warto wspomnieć także o jego ukochanym wujku Jomo Kenyatta, który był pierwszym wybranym prezydentem Kenii. Prawdopodobnie obaj działacze polityczni w rodzinie – ojciec i wujek mieli nie mały wpływ na kształtowanie przekonań politycznych Toma.
Chłopiec dorastał w Libertyville Illinois, na przedmieściach Chicago, tam też chodził do szkoły. Ciekawostką jest, że już w szkole wyższej śpiewał w chórze i należał do teatru dramatycznego ( jedną z jego ważniejszych ról był Oberon w spektaklu „Sen Nocy Letniej” ).
Swoje pierwsze skłonności do polityki wykazał mając 16 lat, kiedy to kandydował do szkolnego samorządu jako anarchista, pod fikcyjnym nazwiskiem Hubie Maxwell. Wtedy też napisał artykuł do gazetki szkolnej „ The Student Pulse” pod tytułem „Południowa Afryka: Rasizm i Faszyzm, który popieramy.”
Przygoda Toma z gitarą rozpoczęła się nieco wcześniej. W wieku 14 lat usłyszawszy piosenkę zespołu Kiss poczuł, że musi grac. Jednak po paru lekcjach jego zapał minął i odłożył gitarę. Z powrotem wziął ją do rąk dopiero po paru latach, gdy usłyszał Sex Pistols. Wtedy rezultaty jego nauki były już nieco lepsze. Zrozumiał, że dzięki muzyce może być w stanie wyrazić swoje idee i poglądy.
Jego pierwszym zespołem był założony w 1980 roku The Electric Sheep. Grał tam razem z przyszłym gitarzystą Tool’a, Adamem Jones’em. Tak naprawdę jeszcze wtedy prawie żaden z członków zespołu nie umiał za dobrze grac na jakimkolwiek instrumencie. Był to czas kiedy Tom’a inspirowała muzyka heavy metalowa jak np. Kiss lub Alice Cooper.
W wieku 18 lat wstąpił do Harvard University. Wtedy też, niezależnie od tego ile musiał się uczyć, grał na gitarze nawet po 8 godzin dziennie. Gdy w 1986 roku ukończył szkołę z wyróżnieniem, przeniósł się do Los Angeles.
Adam Jones także się tam przeniósł, więc razem z Tomem postanowili ponownie założyć wspólny zespół. W ten sposób w 1988 roku powstał Lock Up, glam rockowy band, w którym Tom odgrywał niektóre partie solowe. Jednak po wydaniu jednego albumu zespół rozpadł się. Zarówno ten jak i poprzedni band Toma nie był udany. Na szczęście podczas poszukiwań muzyków do Lock Up, Tom poznał Brada Wilka, z którym zdecydował się kontynuować wspólną grę po rozpadzie zespołu. Wkrótce w jednym z klubów w LA poznają rapera, Zacka De La Roche. I tak powstaje Rage Against The Machine, zdecydowanie najlepszy z dotychczasowych projektów Toma. Zespół gra Rapcore, łączący elementy rapu i ciężkiego rocka, a w tekstach wykazuje duże zaangażowanie polityczne. Wkrótce jednak, po wydaniu 4 albumów, zagraniu mnóstwa wyśmienitych koncertów i zachwyceniu całego świata fanów, tzn, w 2000 roku, z zespołu odchodzi Zack. Pozostali członkowie, biorą za nowego wokalistę Chris Cornell’a (byłego członka Soundgarden) i od tej pory nazywają się Audioslave. Zmienia się także styl gry na alternatywę. Obecnie zespół ten istnieje nadal i wydawszy 2 albumy przygotowuje 3, który ukaże się w tym roku (2006).
Fenomen Toma Morello tworzy przede wszystkim jego brzmienie. Jedyne w swoim rodzaju i niepowtarzalne połączenie wykorzystana przeróżnych efektów w róznych kombinacjach ( delay, flanler, wah-wah, whammy, tremolo) i doskonałej techniki gry. Tom jest znany także z gry na oryginalne i unikalne sposoby, na przykład wyjmowanie jacka z gitary i graniu nim o struny, używając przy tym wah-waha. Oczywiście także w „tradycyjnej” grze w „normalny” sposób Tom jest niezastąpiony. W muzyce, którą gra dostrzegamy duże zróżnicowanie tempa - od melodycznych ballad po ostre dynamiczne brzmienie, do którego tak dawno nas przyzwyczaił. Ma swój oryginalny, niezastąpiony styl i bardzo charakterystyczny styl. Mimo długich poszukiwań nie udało mi się znaleśc jakiegokolwiek innego muzyka, który grałby chociaż trochę tak jak Tom.
Myślę, że warto wspomnieć także o drugim, mniej znanym „obliczu” Toma, którym jest The Nightwatchman. Jak sam mówi, jest to jego „folkowe polityczne alter ego”. Narodziło się ono podczas spotkań z przyjaciółmi gdzie Tom śpiewał przez siebie ułożone piosenki, grając przy tym na gitarze akustycznej, pod tym pseudonimem zaczął także występować podczas tak zwanych „open mic nights”. Nightwachman jest także, razem z Serjem Tankianem założycielem politycznej grupy Axis Of Justice, która ma łączyć muzyków, fanów i organizację w walce o sprawiedliwość.
Jak już wspomniałem Tom Morello jest moim ulubionym gitarzystą, który dzięki swej oryginalności bez problemu wyróżnia się spośród tysięcy innych muzyków. Jego genialne riffy po prostu zwalają z nóg. Jeśli twierdzisz inaczej to twierdzisz źle! Tom Morello jest LEPSZY od Chucka Norrisa!!

do góry   powrót   pokaż wszystkie artykuły